Search Results

ABSTRACT

This study looks at two poets that they grew up in  different worlds  - Chinese poet Guo Mo Ruo(郭沫若) and Turkish poet – and they studies how each of them , in his own way, they uses images of the earth end nature to tell something  meaning of human life.In looking at Guo MoRuo’s (郭沫若) poet “The Earth , My Mother!”and Aşık Veysel’s “ My  Faithful Beloved is the Dark Soil”the two poems show that themes such a nature ,soil, culterel memory and  the emotional ties between people and the natural world. Although the two  poets come from different  calturals background , For each of them  see nature as somethıng more than a place in the literature world and more than the places where life happen. Guo MoRuo’s (郭沫若) poetry that is “ Eart Mother ” represents the soıl like beginning of life , as syembol of vitality and freedom shared by all being.  Aşık Veysel , on the other hand refers to the earth as “faithful beloved ”highlighting hummility , fate and  the way that all  living things eventualy return to soil and live again in different form. Although the two poets come from distant cultures , both poets uses meaningful  and clear language to  show that a deep ling between  people and nature world.Their poems brings together the sacred values of their traditional and seggests that humanity’s bond with the earth reflects a return to our orıgins and the universal experiences was share. This study looks at two poets that they grew up in  different worlds   - Chinese poet Guo Mo Ruo(郭沫若) and Turkish poet – and they studies how each of them , in his own way , they uses images of the earth end nature to tell something  meaning of human life.In looking at Guo MoRuo’s (郭沫若) poet “The Earth , My Mother!”and Aşık Veysel’s “ My  Faithful Beloved is the Dark Soil”the two poems show that themes such a nature ,soil, culterel memory and  the emotional ties between people and the natural world. Although the two  poets come from different  calturals background , For each of them  see nature as somethıng more than a place in the literature world and more than the places where life happen. Guo MoRuo’s (郭沫若) poetry that is “ Eart Mother ” represents the soıl like beginning of life , as syembol of vitality and freedom shared by all being.  Aşık Veysel, on the other hand refers to the earth as “faithful beloved ”highlighting hummility , fate and  the way that all  living things eventualy return to soil and live again in different form. Although the two poets come from distant cultures , both poets uses meaningful  and clear language to  show that a deep ling between  people and nature world. Their poems brings together the sacred values of their traditional and seggests that humanity’s bond with the earth reflects a return to our orıgins and the universal experiences was share.

Keywords: Guo Moruo(郭沫若), Âşık Veysel, Image of Nature, Image of Earth, Cultural Memory

ÖZ

Özet 
Farklı coğrafyalarda, savaşlardan etkilenen farklı kültürlerde yaşamış ve kendi alanlarında tarihe toprak terminilojisini ve  meteforu ile ilgili değerli eserler kazandırmış iki şair: Guo Moruo ve Âşık Veysel. Bu çalışma, Çinli şair ve yazar Guo Moruo’nun(郭沫若) “Benim Annem Dünyadır!” şiiri ile Türk halk ozanı Âşık Veysel’in “Benim Sadık Yârim Kara Topraktır” adlı şiirini karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele almaktadır. Her iki şairde de doğa imgesi, toprak, kültürel bellek ve doğa-insan sevgisi ön plandadır.
 İki farklı kültürün kendine özgü edebi geleneklerinden beslenen bu şiirler, doğayı yalnızca çevresel bir unsur olarak değil, insan kimliğinin ve kaderinin belirleyici bir unsuru olan canlı bir varlık olarak konumlandırmaktadır.Guo MoRuo, dünyayı “toprak ana” figürü üzerinden ön plana çıkarır , böylece toprağı yaşamın kaynağı olarak tanımlarken, doğadaki her bir canlının özgürlüğünü yüceltir ve var olma sebeblerini anlamlandırır. Âşık Veysel ise toprağı “sadık bir yâr” olarak konumlandırarak ademliği ve kader bilincini vurgulayarak her bir canlının toprakla bütünleşerek var olma sürecini ,toprağın bereketini gözler önüne serer. Her iki şairin eserlerinde tabiat ve toprak , insan ve doğa sevgisi üzerine kurulan şiirsel temalar sade bir üslupla birleşerek kendilerine özgü bir tarz oluşturmuştur. Bulundukları toplumların ve ait oldukları inançların kutsal saydığı değerleri ortak bir paydada buluşturmayı başarmışlardır. Bu da insanlığın yaratılışından itibaren toprakla  bütünleşmesi aslında özüne bir dönüş olduğunu ortaya koyduğunun bir  göstergesidir.

Keywords: Guo Moruo(郭沫若), Âşık Veysel, Doğa İmgesi, Toprak İmgesi, Kültürel Bellek